از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود از سعادت آدمی آنست که خانه او گشاده باشد.در حدیث صحیح نقل شده که امام موسی ابن جعفر علیه السلام خانه ای خریدند و به یکی از موالیان خود فرمودند که در آن خانه ساکن شو که خانه تو تنگ است.ان شخص گفت این خانه ای است که پدرم احداث کرده و من نمیتوانم از آن خارج شوم.امام فرمود هرگاه که پدر تو احمق باشد تو نیز باید احمق باشی؟از امام موسی ابن جعفر علیه السلام نقل شده که نیکی زندگانی در گشادگی خانه و بسیاربودن خدمتکاران است.در حدیث دیگر فرمودکه زیادی لذت دنیا در فراخی خانه و بسیاری دوستان است و در حدیث دیگر فرمود از سعادت آدمی آنست که فرزندش به او شبیه باشد و زن خوشروی دیندار داشته باشد و چهارپای رهوار داشته باشد و خانه گشاده داشته باشد.(حلیة المتقين)

روزی امام رضا علیه السلام نزد مأمون آمد در حالی که زینب کذابه آنجا بود.او خود را دختر امیرالمومنین علیه السلام میشمرد و می گفت امیرالمومنین دعا کرده که تا روز قیامت زنده بماند. مامون به حضرت رضا علیه السلام گفت به خواهرت سلام کن. حضرت فرمود به خدا سوگند او از فرزندان علی و خواهران من نیست.زینب در پاسخ گفت او از فرزندان علی و برادر من نیست. مامون به حضرت رضا علیه السلام می گوید به چه دلیل می گویی او از فرزندان علی نیست؟حضرت فرمود:گوشت ما اهل بیت بر درندگان حرام است این زن را پیش درندگان ببرید اگر راست گفته باشد برای او خطری ندارد.زینب گفت ابتدا از خود ایشان شروع کن. مامون گفت حق همین است و حضرت رضا پذیرفت. در برکه درندگان را باز کردند و حضرت رضا علیه السلام وارد شد.تا درندگان حضرت را دیدند، دم جنبانده و آرام گرفتند و با اشاره حضرت رضا به سجده افتادند.حضرت دو رکعت نماز بین آنها خواند و از آنجا بیرون آمد. مامون به زینب امر کرد تا درون برکه درندگان برود، او خودداری کرد.او را در برکه انداختند و درندگان او را خوردند.این کرامت باعث حسد مأمون به امام رضا علیه السلام شد.(کشف الغمه جلد دوم صفحه ۲۶۰)